Saturday, January 31, 2015

ನೀವ್ ಏನ್ ಹೇಳ್ತೀರಾ ?

      ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಹೊಸ ವ್ಯಕ್ತಿಯೋರ್ವರ ಪರಿಚಯವಾಯ್ತು.  ಅವರು ಮುಂಬಯಿಯವರು. ಇಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಕುಂದಾಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳು ಸಂದಿವೆ ಅಂತೆ. ನನ್ನನ್ನು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಿನಿ ಮುಂಬೈ ದರ್ಶನವಾಯ್ತು. ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಸೊ ಕಾಲ್ಡ್ ಗೆ ಗೆಳತಿ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಹಿಂದಿ ಅಥವಾ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲಸದ ಜನರು ಸಹಿತ ಹಿಂದಿಯೇ ಮಾತಾಡುತಿದ್ದರು! ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಯಿತು. ನನಗೆ ತಿಳಿದ ಹಾಗೆ ಅವರು ಮೂಲತ ಕುಂದಾಪುರದವರೇ . ನಾನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಹುಶ ಕನ್ನಡ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೆಣಿಸಿ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿಸಿದೆ. ಆಗ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ ಹೇಳಿದರು " ಹೋಯ್ ,ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಮಾತಾಡ್ಸಿನಿ ಅಡ್ಡಿಲ್ಲ ಅವರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಬತ್ತ್ . ನಾ ಮತ್ತೆ  ಮಕ್ಕಳ ಇಲ್ಲಿಯವರ ಹಾಂಗೆ ಆಪುದ್ ಬ್ಯಾಡ ಅಂತ ಹಿಂದಿಯಾಗೆ ಮಾತಾಡ್ಸ್ತೆ . " ಅಂದರು!! ನಾನು ಮತ್ತೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿದೆ . "ಹಾಗಾದ್ರೆ ಮಕ್ಳು ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಜೊತೆ ಏನ್ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ?" ಅವರು ಅಷ್ಟೇ ಕೂಲಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ರು . "ನಾನ್ ನನ್  ಮಕ್ಳ್ ನ್ನ  ಯಾರೊಟ್ಟಿಗೂ ಸೇರಸ್ತೆ ಇಲ್ಲೇ. ಹೊರಗೆ ಬಿಡ್ತೆ ಇಲ್ಲೆ. ಮನಿಯಾಗೆ T v ಇತ್ತ . lap top ಇತ್ತ್ . Time pass ಮಾಡ್ತೋ ." ನಾನು ಕನಿಕರದಿಂದ ಟೀವಿ ಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ . ಆ ಮಕ್ಕಳು ಯಂತ್ರದೊಡನೆ ಯಂತ್ರವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. 

                ಒಂದೇ ಮಾತಲ್ಲಿ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಂಬಯಿಕರಣಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಬಹುಶ ಅವರು  ಮುಂಬೈ ಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಭ್ರಮಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಬಹುದು . ನಾನು ಈ ತರದ ಬದುಕನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರೊಡನೆ ಬೆರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅವರ lifestyle ಅನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಸಮಾಜದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂತ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಲ್ಚರ್ ಅನ್ನೋದು ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕುಂದಾಪುರದಂತ ಚಿಕ್ಕ ಊರಲ್ಲಿ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ  ಬದುಕಿದಂತೆ ಜೀವಿಸುವ ಜನಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಬೇಕು? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಂತ್ರಗಳೊಡನೆ ಬೆಳೆಯುವ ಮಕ್ಕಳು ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯ ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತವೆ? ಇತರರ ಜೊತೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ? 

             ಸುಧಾ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ "ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದವರು " ಎಂಬ ಮಾಲಿಕೆ ಇದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಹೊರದೇಶಗಳಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ವಿದೇಶೀಯರ ಸಂದರ್ಶನವಿರುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿದೇಶೀಯರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಂಶ 'ಇಲ್ಲಿಯ ಜನರು ತುಂಬಾ ಸ್ನೇಹಜೀವಿ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಮತ್ತೆಲ್ಲಿಯೂ ಇಷ್ಟು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಅವರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವರಿರುತ್ತಾರೆ ' ಎಂಬುದು . ಈಗ ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆಯುವ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ಮುಂಬರುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಬಹಳಷ್ಟು  ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ನಾವಿಗಲೇ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇನೋ ?

Monday, March 21, 2011

ಬಾಗಿಲುಗಳು

ಈಗ ಹೊಸಮನೆ ಕಟ್ಟೋ ಧಾವಂತ.ರಸ್ತೆ ಅಗಲೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ  ಎಂದೋ 
ಕಟ್ಟಬೇಕಿದ್ದ ಮನೆ ಈಗಲೇ ಕಟ್ಟಬೇಕಾಗಿದೆ.ಮನೆ ಪ್ಲ್ಯಾನು, ಮರ,ಮನೆ ಸಾಲ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುವ (!!) ಸಮಯ! ಮನೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಿರಬೇಕು,ಕೋಣೆಗಳೆಷ್ಟಿರಬೇಕು, ಕಿಟಕಿಗಳೆಷ್ಟಿರಬೇಕು, ಹೇಗಿರಬೇಕು,ಬಾಗಿಲುಗಳೆಷ್ಟು ಬೇಕು? ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಚರ್ಚೆ. ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಚಿತ್ರ ಕೆತ್ತಿಸಬೇಕೆಂದು ಎಲ್ಲರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಇರಲಿ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು. ಅದರ ಕೆಲಸ ಅದು ಮಾಡಿದರಾಯ್ತು. ಅಂದರೆ? ಮನೆ ಜನರನ್ನು ಕಾಯುವ ಕೆಲಸ, ನಗನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಯುವ ಕೆಲಸ, ಮತ್ತೆ? ಮತ್ತೇನು ಮಾಡುತ್ತೆ ಅದು? ಮನೆ ಜನರನ್ನು ಇತರ ಜನರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಕೆಲಸ!? ಮನೆಯೊಳಗಿನ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೂತು ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ. ಮತ್ತಿನ್ನೆಷ್ಟೋ? ಬಾಗಿಲಿನೀಚೆಯ ವಿಚಾರಗಳು ಈಚೆಗೆ ಬಾಗಿಲಿನಾಚೆಯ ವಿಷಯಗಳು ಆಚೆಗೆ.ಅಬ್ಬ! ಬರಿ ಒಂದು ಹಲಗೆಗೆ ಮನೆ ಹಾಗು ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಂತರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ!   
        ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಕೆಲವರು ಕೇಳಿದರು,ನೀವ್ಯಾಕೆ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಏನೂ ಬರಿತ ಇಲ್ಲ? ಅಂತ. ಉತ್ತರ ಹೇಳಲು ತಡಬಡಿಸಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಮೊದಲು ನಾನೇಕೆ ಬರಿತ ಇದ್ದೆ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಿರಬೇಕು! ಬಹುಶಃ ನಾನೆಂದೂ ಬೇರೆಯವರು ಓದಲಿ ಎಂದು ಬರಿಲೆ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆನಾದ್ರು ಇದ್ದಿದ್ರೆ ನಾನೇಕೆ ಬರಿತಾ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಉತ್ತರ ರೆಡಿ ಮಾಡಿತ್ತುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ . ನಾನ್ಯಾಕೆ ಬರಿತ ಇದ್ದೆ? ಅದು ಇರಲಿ,  ನಾನ್ಯಾಕೆ ಬರೀಬೇಕು? ಈಗ ಯಾಕೆ ಬರಿತ ಇಲ್ಲ? ಮುಂದೆ ಬರಿಬೇಕ ಬೇಡವಾ ಎಂಬೋದೆ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ನಾನು ನನಗೋಸ್ಕರ ಬರಿತಾ ಇದ್ದೆ ಹಾಗು ನನಗಾಗಿಯ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟೆ. ಯಾಕೆ ಬರಿತ ಇದ್ದೆ? ಮನದೊಳಗಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೊರಬಿಡಲು, ಮನೆಯೊಳಗಿನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆಯಲು, ಮನೆಯ ಹೊರಗಿನ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮನೆಯ ಪರಿಧಿಯೊಳಗೆ ಎಳೆದು ತರಲು? ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಅಥವ ಎಲ್ಲಾನು ಹೌದೋ? ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ ಸಾರಾಗವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಲು!!  ಬಹುಶಃ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲೆ ನನ್ನನ್ನು ಬರೆಯುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿರಬೇಕು. ಹಲವರಿರುತ್ತಾರೆ ಅವರ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಮನದ ಬಾಗಿಲು ಕೂಡ ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹೊಸತನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ,ಹೊಸ ಜನರಿಗೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ , ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಸ್ವಾಗತವಿಲ್ಲ!                     
              ಈಗ ಚೆಂದದ ಬಾಗಿಲು ಮಾಡಿಸಿದರೆ ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟರೆ ತಾನೇ ಅದರ ಚೆಂದ ಕಾಣೋದು? ಮನದ ಬಾಗಿಲು ಕೂಡ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ಚೆಂದ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ತೆರೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೆಲೆ ಇರೋಲ್ವಂತೆ! ಹಾಗಂತ ಯಾರ್ಯಾರ ಬಳಿ ಯಾವ ಯಾವ ಕದ ಮುಚ್ಚಿಡಬೇಕು, ಯಾವ ಕದ ತೆರೆಯಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ತಿಳಿದಿರಬೇಕು! ಹಾಗಂತ ನನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಈಗ ನನಗೆ ನನ್ನ ಪತಿದೇವರು ಹೇಳ್ತಾರೆ! ಈಗೀಗ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲುಗಳು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಹಗಲಿಗೆ ಧೂಳು ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ, ರಾತ್ರಿ ಕಳ್ಳರು ಬರುತ್ತಾರಂತ! ಮನೆ ಗುಡಿಸಿ ಒರೆಸಿದರೆ ಎಷ್ಟೇ ಧೂಳಾದ್ರೂ ಮನೆ ಲಕಲಕ.  ಆದ್ರೆ ಮನದ ಬಾಗಿಲು ಯಾಕೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು?  ಗುಡಿಸಿ ಒರೆಸಲು ಕಷ್ಟವೆಂದೇ?  ಒಮ್ಮೆ ಯಾರನ್ನಾದರು ಒಳ ಕರೆದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮುಗೀತು, ಅದು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನ. ಮೊನ್ನೆ ಪರಿಚಿತರೋರ್ವರು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. 'ನಾನು ಮನೆಯಾಕೆ ಕದ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ನಂತರವೇ ಹೊರಡೋದು, ಕಾಲ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿದೆ ನೋಡಿ ಅಂತ! '  ಅನ್ಯರು ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದರೆ ಎಂಬ ಭಯವೇ? ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿದವರು ಮನೆಯೋಡತಿಯ ಮನದ ಬಾಗಿಲೂ ತಟ್ಟಿದರೆ!  ಎಂಬ ಆತಂಕವೇ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಗೆಳತಿಯೋರ್ವಳು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದದ್ದು, 'ನಾನು ಮನೇಲಿರುವಾಗ ಬೇರೇನೆ, ಹೊರಗಿರುವಾಗ ಬೇರೇನೆ '  ಅದ್ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಪಾರತಂತ್ರ್ಯದ ಅನುಭವವೇ? ಅಥವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಮುಖವಾಡಗಳೇ? ಬಹುಶಃ ಕದ ಮುಚ್ಚುವುದು ತೆರೆಯುವುದು ಅಂದರೆ ಹೀಗೆಯೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.               '
            'ಅಡುಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಾಗಿಲು ಬೇಕೇ ಬೇಕು'  ನಾನೆಂದೆ. ' ಈಗೆಲ್ಲ ಓಪನ್ ಕಿಚನ್ ಇರೋದೇ ಟ್ರೆಂಡ್ ' ಅಂದರು. 'ಆದರೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಕೊಳೆಯಾಗಿರುತ್ತೆ, ಸಾಮಾನು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೆ.ಯಾರಾದ್ರು ಬಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಕಾಣುತ್ತೆ ' ಎಂದೆ.  ಕುರೂಪವನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಎಲ್ಲರ ಮನದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದರೆ ಅಡುಗೆಮನೆಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕುರೂಪತೆ ಇರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾಗಿಲೆ ಚೆಂದ.                                                                                                                                                                                                                   

Monday, May 31, 2010

ಅಂದು ಇಂದು

ಅಂದು ಮುಂಜಾನೆದ್ದು ದೇವರ ಸ್ಮರಣೆ 
ಇಂದು ಟೈಮಿಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿ ಎಲ್ಲಾ ಆಫೀಸಿನ ಕೆಲಸದ ಮಹಿಮೆ!!
ಅಂದು ಒಳಕರೆದು ಕೂರಿಸಿ ಸತ್ಕಾರ 
ಇಂದು ಕಿಟಕಿಯಿಂದಲೇ ಕೇಳ್ತಾರೆ ಸ್ವಾಮಿ ಏನ್ಸಮಾಚಾರ!!?

ಹಬ್ಬ ಹಬ್ಬ !!

ಮೂಡಣದಲಿ ಬೆಳಕು ಮೂಡುತ್ತಲೇ 
ಅಂಗೈಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಕಂಡು 
ಪತಿಯ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಿಸಿದರೆ 
ಆರಂಭವಾಯಿತು ಶುಭ ದಿನ 

ಕೈ ಬಳೆಯ ನಾದದೊಂದಿಗೆ 
ಬೆಸೆವ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಯ ನಿನಾದ 
ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸ್ಫರ್ಧಿಸುವ 
ಮುದ್ದು ಚಿಣ್ಣರ ರಾಗ 

ಹಬ್ಬದಡುಗೆಗೆ ಪಾಕಶಾಲೆಯಲಿ 
ವಿವಿಧ ಪಾತ್ರೆಗಳ ಮೇಳ 
ಜೊತೆಗೆ ಹೊರಟಿದೆ ರೊಟ್ಟಿ 
ಬಡಿಯುವ ತಾಳ 

ಮನೆಯಂಗಳದಿ ಧ್ವನಿಸಿದೆ 
ಮಕ್ಕಳ ಗೌಜು 
ನಾನೇನು ಕಡಿಮೆ ಎನುತಿದೆ 
ಮನೆಯ ಚಿನ್ನಾಟದ ಕರು 

ಅತಿಥಿಗಳು ಬರುವರೇ 
ಅದೇನು ಸಡಗರ 
ಕಳೆಗಟ್ಟಿತು ಮನೆಯಲ್ಲಿ 
ಹಬ್ಬದ ವಾತಾವರಣ 

ದೇವರಿಗೆ ಧೂಪದಾರತಿಯ ಪೂಜೆ 
ಕೇರಿಯಲೆಲ್ಲ ಘಂಟಾ ನಿನಾದ 
ಹಿರಿಯರ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಿಸಿ 
ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯ ಸತ್ಕಾರ 

ಘಮಘಮಿಸುವ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ 
ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಹಭೊಜನ 
ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಬೀಗುವಳು ಮನೆಯೊಡತಿ 
ಇರಬಾರದೇ ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರತಿದಿನ !!

ಅಬ್ಬಾ ಹಬ್ಬ !!

ಮೊಬೈಲ್ ಎಂಬ ಕೋಳಿ ಕೂಗಿದೊಡನೆ
ಬಾಸನ್ನು ನೆನೆಯುತ ಎಂದಿನಂತೆ ಎದ್ದಾಗ
ಸೆಲ್ ನ ರಿಮೈಂಡರ್ ಎಂಬ ಕಿರುಬ
ಅರಚುವಾಗ ನೆನಪಾಯ್ತು  ಅಂದು ಹಬ್ಬವೆಂದು!!

ಮನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತು ಹರ್ಷದ ಹೊನಲು
ಮಿಡ್ ವೀಕಲ್ಲಿ ಹಾಲಿಡೆಯೆಂದು
ಚಕಚಕನೆ ಓಡಿತು ಮೆದುಳಲ್ಲಿ ಲಿಸ್ಟು
ವೀಕೆಂಡ್ ಕಾದಿದ್ದ ಪೆಂಡಿಂಗ್ ವರ್ಕು

ಮಕ್ಕಳು ಕುಣಿದರು ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ
ಈವನಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಔಟಿಂಗ್ ಎಂದು
ಹತ್ತಿಕೊಂಡಿತು ಚಿಂತೆ ಡಿನ್ನರ್
ಮ್ಯಾಕ್ ಡೊನಲ್ಡ್ ನಲ್ಲೊ ಪಿಝಾ ಹಟ್ಟಲ್ಲೊ!

ಈಗ ಇರೊದೆ ತುಂಬ ಇಂಪಾರ್ಟೆಂಟ್ ವರ್ಕು
ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಕಳಿಸುವ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ 'ಮೇಲ್ ' ವಿಶ್ಶು !
ಮೇಲ್ ಬಾಕ್ಸ್ ತುಂಬಿತು ರಿಪ್ಲಾಯ್ಗಳಿಂದ
ಓದಿ ಅಳಿಸಿಯೂ ಆಯ್ತು ಅಂದೆ ಅಲ್ಲಿಂದ

ಮನೆಯೊಡತಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು ಮನೆಯ ಕ್ಲೀನಿಂಗು
ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಆಫೀಸಿನ ಕೆಲಸದ ಬರ್ಡನ್ನು
ಟಿವಿಯ ಮುಂದೆ ಮಕ್ಕಳ ಸೆಲೆಬ್ರೇಷನ್ನು
ಇನ್ಯಾಕೆ ಮನೆಯೊಡತಿಗೆ ಹಬ್ಬದ ಟೆನ್ಶನ್ನು!!

ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದರೆ (!! ) ಕಳಿಸುವ ಗಡಿಬಿಡಿ
ವಿಧ ವಿಧ ತಿನಿಸುಗಳಿಗೆ ಇದೆಯಲ್ಲ ಬೇಕರಿ!
ದೇಗುಲಕೆ ಹೊಗುವುದು ಬಾಕಿ ಇದೆಯಲ್ಲ
ದೈವ ಭಕುತಿಯನು ’ತೋರಿಸ’ಬೇಕಲ್ಲ!

ಮಾಲು ಫೋರಂ ಎಂದು ತಿರುತಿರುಗಿ ಶಾಪಿಂಗು
ಸುಸ್ತಾದಾಗ ಇದೆಯಲ್ಲ ಜಂಕ್ಸು ಕೋಲ್ಡ್ರಿಂಕ್ಸು!
ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಮಕ್ಕಳ ಗಮ್ಮತ್ತು
ಕಂಡಿದೆ ಕೊಳ್ಳುಬಾಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲೇ ಜಗತ್ತು

ಯಾವ ಹಬ್ಬವಾದರು ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂತು
ಅದು ಹಾಲಿಡೇ ಎಂಬುದೆ ಇಂಪಾರ್ಟೆಂಟು
ಗಡಿಬಿಡಿ ಒತ್ತಡದ  ನಡುವೆ ಒಂದು ಬಾರಿ
ಹಾಯಾಗಿ ಕಾಲು ಚಾಚಿ ಮಲಗಿದರೆ ಸಂತೃಪ್ತಿ !!  

Thursday, February 11, 2010

ಮಧ್ಯಂತರ

ನಾನು ಪರಮಸುಖಿ ಆದರೆ
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಳೆಯದಿರಿ

ನಾನು ಸಿರಿವಂತೆ ಆದರೆ
ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಅಳೆಯದಿರಿ

ನಾನು ಬಲ್ಲವಳು ಆದರೆ
ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಅಳೆಯದಿರಿ


ನಾನು ದಿಟ್ಟೆ ಆದರೆ
ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅಳೆಯದಿರಿ


ನಾನು ಗುಣವಂತೆ ಆದರೆ
ಅಂತಃಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಂದೆಂದೂ ಅಳೆಯದಿರಿ

Tuesday, February 2, 2010

ಆದರೂ...


ನೆನಪುಗಳೇ ಅದ್ಹೇಗೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಸೇರುತ್ತ ಹೋಗುವಿರಿ?
ಜೀವದಲ್ಲೂ ಇರುವಿರಿ ಭಾವದಲ್ಲೂ ಇರುವಿರಿ 
ರಾಗದಲ್ಲೂ ಇರುವಿರಿ ತಾಣದಲ್ಲೂ ಇರುವಿರಿ
ಪ್ರತಿಬಾರಿ ಆಗಮಿಸಿ ಮಧುರವಾಗಿ ಇರಿಯುವಿರಿ!!!

ಆದರೂ...

ಮರೆಯಬಯಸುವೆ ನಾ ಕಳೆದುಹೋದ 
ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದುದನ್ನ!
ಹೊದೆಯಬಯಸುವೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿ 
ಕಟುವಾಸ್ತವದ ಕಂಬಳಿಯನ್ನ 

ಆದರೂ....

ಸೆರಗ ಚಾಚಿರುವೆ ಆಸೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ 
ಜನ್ಮದಿನಗಳನ್ನು ಬಾಚಿ ತುಂಬಿಸಲು 
ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಆ ಮಡಿಲು ಎಂದೆಂದಿಗೂ 
ತುಂಬಲಾರದೆಂದು!! 

ಆದರೂ..

ಸಹಿಸೆನು ಈ ನೆನಪುಗಳ ಇರಿತ ಆದರೂ 
ಬಿಡೆನು ಎಂದಿಗೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು  ಮೆಲುಕುವ ಸವಿಯ!! 
ಇದೆಂಥ ಹಿಂಸೆ ಇದೆಂಥ ಹುಚ್ಚು!?
ಮರೆವೇ ಇಡಿಯಾಗಿ ಆವರಿಸಿಬಿಡಲಾರೆಯಾ ನನ್ನ?!!